به سايت اطلاعات.نت
خوش آمديد
 

 صفحه اول | روزنامه ها | گروهاي سياسی| ادب و هنر | راديو | موسيقی | تلويزيون | فايل هاي صوتی
وب لاگها
| كامپيوتر | مقالات مذهبی | ورزشی |  تاريخ وفرهنگ| تماس با ما  | بایگانی

نه شرقی نه غربی, نه تازی شدن را                براي  تو ای بوم بر دوست دارم


 

نخسه مناسب چاپ

 

مثلث شوم در مقابل جنبش دانشجوی! در نقد نوشته حنیف مزروعی, عباس رضائی


 شانزده آذر فرا می رسد، چشمها یک بار دیگر به این روز دوخته شده است.

دولت احمدی نژاد تمام سعی خود را می کند که اتفاقی نیافتد، و برای رسیدن به این منظور دست به هر شگردی زده است. از تقویت حراست در دانشگاها گرفته تا فراخوان به فعالان سیاسی و طرفدار دو خرداد شکست خورده.

از طرف دیگر جریانات سلطنت طلب هم بیکار ننشسته و در صدد انکار این روز و یا زدن یک رنگ بوی دیگر به این روز تاریخی قدرت نمای چپ در دانشگاه هستند . از نمونه جالب این جنب جوشهای فرا حکومتی برای دو دسته کردن دانشجویان می توان به نوشته حنیف مزروعی اشاره کرد که با آب و تاب فراون در روزنامه کیهان و سایتهای نزدیک به دولت درج شد.

ایشان به تعرض دانشجویان به رئیس جدید دانشگاه تهران ایراد گرفته و این دانشجویان معترض را عده ای دانشجو خواند، که احساساتشان بر عقلشان غلبه کرده است و این اعتراض را امری زشت و ناپسند خوانده است و در آخر می پرسد " که آیا با این اعتراض موفق شدید که جلوی رئیس شدن، رئیس جدید را بگیرید؟" وتوهم ایشان به دست اندر کاران حکومت تا انجا پیش می رود که دانشجویان را از متحد شدن هر چه بیشتر اصول گرایان در وزارت علوم می ترساند.

آقای حنیف مزروعی که خود را یک فعال سیاسی می داند و کسی هست که بخاطر نوشته هایش زندانی هم شده است این بار واقعیت تعلق خود به جمهوری اسلامی معتدل تر را نشان می دهد.

اما چرا دانشجو به برخورد قهر امیز روی آورده است؟
منم می گویم ایکاش می شد با دسته گل به خیابان رفت و خواستهای خود را مطرح کرد و در جواب گلوله و زندان دریافت نکرد، ایکاش می شد متینگ گذاشت و توسط گله های حزب الله مورد هجوم قرار نگرفت، ایکاش می شد متمدنان اعتراض کرد و متمدنان جواب گرفت، ایکاش.....

هر آنجا که قلم شکسته شود، دستها روبه اسلحه خواهد رفت!
در جمهوری اسلامی قلم ها را شکستند، و نویسندگان را یا کشتند یا زندانی کردند، هر گونه نشان تمدن را از میان بردند و جواب اعتراض را بارها با گلوله دادند. مگر هیجده تیر یادتان رفته است، مگر خاتون آباد یادتان رفته است، مگر اعدامهای دسته جمعی در زندانهای همین حکومت یادتان رفته است، که این گونه بی شرمانه اعتراض دانشجویان را به دور از تمدن و مدنیت می خوانید. سوالم از شما این است اگر روزی شما را در قفس یک گرگ گرسنه بیندازند، آیا سعی می کنید متمدنان گرگ را قانع کنید که کاری به شما نداشته باشد؟ نه این کار را نمی کنید شما جزء آنانی نیستید که در قفسند، بلکه بیرون از قفس فقط کمی به این حرکت معترضید.

شما از انتخابات می گوید و معتقدید که به هر حال احمدی نژاد در یک پروسه انتخاباتی سر کار آمده است و حق دارد هر کاری بکند. آیا واقعا شما دمکراسی و انتخابات دمکراتیک را در این سطح می بینید؟ که به دانشجویان سفارش می کنید تا انتخابات بعدی صبر کنند و کاندید مورد نظر خود را رئیس جمهور کنند! جای بسی تعجب است که کسی که مدعی متمدن بودن و دمکرات بودن است به خود اجازه دهد اینگونه به شعور دانشجویان توهین کند!
دلیل ساده است ! نویسندگان و طرفداران شکست خورده دو خرداد، شکست خود را ناشی از رو برگرداندن قشر دانشجوی ایران از خود می دانند و این انگیزه ای شده است تا کسانی مثل حنیف مزروعی شروع به نوشتن چنین مزخرفاتی در مورد جنبش دانشجوی نمایند.

دو خرداد که قدرت خود را از دانشگاه به دست آورده بود، اکنون دانشگاه را در مقابل خود می بیند و صف بندی مبارزات روز مره در دانشگاها و برجسته شدن هر چه بیشتر قطب بندی های سیاسی، این جناح اکنون در اپوزسیون را وادار به عکس العمل در مقابل رادیکالیسم در دانشگاه کرده است. زیرا که به این نتیجه رسیده است که اکنون سیبل جمهوری اسلامی است نه یک جناحش.

شانزده آذر نزدیک است و ترس از دوباره بالا رفتن پرچم چپ در دانشگاه همه را به تکاپو انداخته است. یک سال پیش آقای داریوش همایون هم در نوشته" هیجده تیر و شانزده آذر" سعی کرد که چپ در دانشگاه را همانند جنبش اسلامی در انقلاب 57 بخواند و هشدار داد که این جنبش می تواند خطرناک باشد!
جریانات طرفدار رژیم با اپوزسیون راست در خارج رژیم در مورد این نکته اتفاق نظر دارند که باید جلوی پیشروی چپ در دانشگاه گرفته شود. و این دانشجویان هستند که باید سه ضلع این وحدت شوم راست چه در حکومت و چه خارج از حکومت را در روز شانزده آذر به مصاف بطلبند.

شانزده آذر قرار است که چگونه برگزار شود!
روز دانشجو هر سال صحنه بحث کردن در مورد این روز و متحد شدن بیشتر جریان رادیکال در دانشگاه است، قرار نیست که هر سال اعتراضی صورت گیرد (هر چند سعی ما بر این است که به بهترین نوع برگزار شود) و تجمعی وسیع صورت گیرد، که ما بفهمیم که اتفاقی افتاده است، قرار نیست در این روز قیامی صورت گیرد و حکومتی سرنگون شود، بلکه شانزده آذر می تواند محملی برای صعود یک باره رهبران چپ در دانشگاه باشد. زمانی که تمام راه ها را مصدود کرده اند، زمانی که حتی خودی های معتدل تر را بازی نمی دهند، فرصت خوبی برای رادیکالیسم در دانشگاه است که رهبری این قشر را بعهده بگیرد و برای رسیدن به این منظور روز شانزده آذر یک فرصت طلایی است.
abbas_rezaei2004@yahoo.com
www.javanx.blogsky.com



توجه:
استفاه از مطالب اطلاعات.نت با ذكر ماخذ آزاد می باشد

با خبرهای خود به خبررسانی اطلاعات.نت ياری رسانيد!  -  http://ettelaat.net/ -

Copyright © 1999-2018 Ettelaat Network, All  Rights Reserved
Webmaster
اطلاعات.نت به هيچ گروه و مرام و مسلك وابسته نيست